โรงเรียนบ้านชัฏหนองหมี

หมู่ 4 บ้านชัฏหนองหมี ต.ท่าเคย อ.สวนผึ้ง จ.ราชบุรี 70180

Mon - Fri: 9:00 - 17:30

061-421-0160

การกลายพันธุ์ครั้งใหญ่ กับหายนะของโลก

การกลายพันธุ์ครั้งใหญ่ กับหายนะของโลก

การกลายพันธุ์ครั้งใหญ่ กับหายนะของโลก

การกลายพันธุ์ครั้งใหญ่ กับหายนะของโลกนักวิทย์ได้ทำการดัดแปลงโครงสร้างของ DNA เสียเวลาตัวนึงขึ้นมาครับเพื่อใช้ในการรักษาโรคมะเร็งและจากผลการทดลองที่ได้ทำการทดสอบกับมนุษย์จำนวนหมื่นกว่าคนเนี่ยก็พบว่าไวรัสตัวนี้สามารถรักษาโรคมะเร็งหายขาดได้ 100% จริงๆครับทั่วโลกต่างดีใจกันยกใหญ่กับความสำเร็จในครั้งนี้จะพอเวลาผ่านไปก็มีผู้ที่ได้รับการรักษาด้วยตัวนี้บางคนเริ่มกลายพันธุ์ที่มาครับรักแรกอาจจะมีอาการเหมือนคนที่เป็นโรคพิษสุนัขบ้าแต่ยิ่งนานวันขึ้นอาการเริ่มแย่ลงเรื่อยๆครับเพราะบางคนอาจจะเห็นกับเสียชีวิตไปแต่คนที่รอดชีวิตมาก็กลายสภาพเป็นสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าซีกเกอร์ มันก็จะคล้ายซอมบี้ไม่มี

 

สติสัมปชัญญะตัวที่มีความว่องไวและมีนิสัยที่อยู่หลายก้าวร้าวแต่ผิวหนังเขามาเนี่ยจะแพ้แสงแดดหรือว่าแสง UV เป็นอย่างมากครับและไม่นานเชื้อไวรัสตัวนี้จะเริ่มแพร่กระจายจากคนสู่คนทั้งการสัมผัสโดยตรงกับผู้ติดเชื้อและแพร่กระจายไปทางอากาศด้วยทางการก็เลยออกคำสั่งให้ปิดเมืองและทำการอพยพผู้คนที่ไม่ได้ติดเชื้อเนี่ยออกไปอยู่ที่อื่นครับชายคนนี้ก็คือเพจของเรานะโรเบิร์ตเนวิลล์เขาเป็นทหารแล้วก็ยังเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านไวรัสวิทยาอีกด้วยนะครับตอนนี้เขากำลังจะพาภรรยาและลูกของเจ้าของจากเมืองนี้ของเราเนี่ยเป็นอาหารที่มีรสค่อนข้างสูงก็ของเขาก็เลยได้รับสิทธิพิเศษด้วยการที่จะมีเบอร์ของทางการเนี่ยมารับแต่ตัวของตัวเองได้

 

รับคำสั่งมาให้ประจำการอยู่ที่เมืองนี้เพื่อคิดค้นวัคซีนหรือว่าเซรั่มรักษาไวรัสลูกสาวของเขาเคยมอบให้หมาน้อยที่มีชื่อว่าแต่ให้ไปอยู่เป็นเพื่อนกับพ่อของเธอครับแล้วก่อนเขาจะขึ้นบินจะได้ทำมือเป็นรูปผีเสื้อเธอชอบธรรมประจำพ่อของเธอดูเป็นการกล่าวอำลาแต่ว่าที่ใกล้กันเองเนี่ยพวกประชาชนที่ถูกกักตัวอยู่ก็ได้ก่อการจลาจลขึ้นครับว่าเขาพยายามจะเป็นขึ้นในเคาน์เตอร์อีกลำนึงเพื่อหนีไปจากเมืองนี้ การจะทำนั้นเสียการควบคุมแล้วก็ได้พวกมาชนของครอบครัวพระเอกจนภรรยาและลูกของเขาเนี่ยเสียชีวิตลงแล้ววันเวลาก็ได้ผ่านไป 3 ปีทั่วทั้งโลกให้กลายสภาพไปเป็นเมืองร้างที่มีมนุษย์อาศัยอยู่ 90 เปอร์เซ็นต์

 

ของประชากรทั่วโลกเนี่ยเสียชีวิตที่เหลือรอดก็กลายมาเป็นผู้ออกแบบสติ๊กเกอร์แล้วก็มีมนุษย์แค่ 1% เท่านั้นที่มีภูมิคุ้มกันต้านเชื้อไวรัสตัวนี้ซึ่งในประเทศของเราเนี่ยก็เป็นอย่างนั้นครับส่วนพวกต่างๆเนี่ยดูเหมือนว่ามันจะมีภูมิคุ้มกันทางอากาศเท่านั้นแต่ถ้าไปสัมผัสกับผู้ที่ติดเชื้อเรียกสามารถของเราได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันกับหมาน้อยแต่มาตลอด 3 ปีนี้ในตอนเช้าไปล่าสัตว์มาทำอาหารตรวจอาม่าต่างประเทศหรืออาจจะเพียงแต่ก็อาจจะกำลังๆทำให้ตัวเองเนี่ยไม่รู้สึกว่าเหงาครับอย่างเช่นการไปร้านเช่าหนังสือหาอะไรมาดูแล้วก็พูดคุยกับพวกกูจะร้องไห้

 

เขาตั้งชื่อให้พวกมันเองซึ่งบรรดาหุ้นทั้งหมดเนี่ยดูเหมือนว่าพระเอกของเราจะซื้อกับเจ้าคนนี้ชื่อว่าแฟนที่สุดครับเพราะว่าเป็นงานใส่เสื้อสวยจะไปนั่งอยู่ที่ท่าเรือครับเสียงเขาไปทางคลื่นวิทยุเพื่อค้นหาผู้รอดชีวิตคนอื่นๆแต่จะเห็นตอนนี้ไม่เคยมีใครโทรมาสักคนเดียวเพราะเวลาเริ่มเย็นลงแสงแดดเริ่มจางหายไปก็ต้องรีบกลับเข้าไปในบ้านแล้วก็ไม่ลืมที่จะเทน้ำยาบางอย่างเพื่อกลบกลิ่นของเขาเพราะว่าในเวลากลางคืนเนี่ยมันเป็นเวลาออกหาอาหารของพวกเรา figure นั้นเองครับพี่ก็พวกนี้มันมีประสาทรับกลิ่นที่ดีกว่ามนุษย์ปกติถ้าไม่กดผิดของตัวเองให้ดีเนี่ยพวกสติ๊กเกอร์มันอาจจะตามมาถึงบ้านเขาได้

 

และหน้าที่อย่างไรในชีวิตประจำวันของนิวเนี่ยก็คือการหาทางสร้างเซรุ่มรักษาเวลากันเองครับพวกหนูติดเชื้อมาทำการทดลองมากมายหรือบางส่วนก็ได้ตายไปบางส่วนที่ยังเชื่ออยู่เหมือนเดิมตอนนี้อยู่ตรงไหนครับที่ดูเหมือนว่าจะเป็นความหวังมีอาการคุ้มคลั่งน้อยลงรีวิวบางส่วนก็กลับคืนสู่สภาพปกติในเว็บเลยต้องนำผลที่ได้เนี่ยมาทดสอบกับมนุษย์เป็นลำดับต่อไปนะคะออกไปล่าสัตว์กระแตครับรบกวนช่วยกันไล่ต้อนกวางตัวหนึ่งให้จนมุมแต่ว่าข้อความมันไม่มีที่ไปเนี่ยมันก็ดีเข้าไปในที่มืดสนิทเข้าแต่ตอนนี้กำลังนึกอยู่เพื่อนวิ่งตามเขาไปเปิดดูอีกตัวนึงไม่รู้ทันทีเลยแน่นอนว่ามันอาจจะมีทุกอย่างดีขึ้น

 

หรอกอยู่ก็ได้แต่ความเป็นเพื่อนคนเดียวที่เขาเหลืออยู่เขาจึงจำใจต้องเข้าไปตามหาแฟนครับแต่ไม่นานก็ได้เจอกับตากวางเขาไล่ต้อนมานอนตายจมกองเลือดอยู่แต่ไม่ห่างกันประมาณสักเท่าไหร่เนี่ยแต่อย่างน้อยเราก็ได้เห็นแฟนกำลังลบบางอย่างที่ใต้โต๊ะครับเพราะเขาให้ไปดูก็เพราะว่ามันเป็นสติ๊กเกอร์นั้นเองทันทีที่มันเห็นมันก็ไม่รอช้ากระโดดเข้ามาทำการโจมตีเลขบัญชีครับพี่เอกเลยต้องใช้ปืนยิงสวนกลับไปจะได้ส่งของคืนนี้เองทำให้ผู้อื่นที่มาจากสภาพไหลจะได้วิ่งใกล้ๆกันแบบสุดชีวิตเลยนะของเราก็เลยต้องเอาตัวรอดด้วยการวิ่งทะลุหน้าต่างออกมาพี่อยู่ท่ามกลางแสงแดดเพราะพวกสติ๊กเกอร์ที่ตามมาโดนรังสี UV

 

เข้าไปเนี่ยมันก็เริ่มไม่ มันจะได้ตายลงแซมเองก็ออกมาได้อย่างปลอดภัยเหมือนกันแต่เนื่องจากการทดลอง เขาต้องการผู้ติดเชื้อที่เป็นมนุษย์มันก็ตอบเขาเลยสร้างกับดักที่มา จะได้ใช้หนี้ของเขาเองอยากเป็นเหยื่อก็ไม่น่าจะมีสติ๊กเกอร์ตัวนี้มันติดกลับไปก่อนที่แม่ของเราจะยูเทิร์นกลับไปยังห้องทดลองเนี่ยไม่มีสติ๊กเกอร์ตัวนึงโผล่หน้าออกมาจากแสงแดดและบอกไม่อยากยุ่งร้ายก็ให้มันจบเท่านั้นมืดไป และมันเป็นอีกครั้งหนึ่งดังนั้นผลการทดลองในครั้งนี้ก็ถือว่าล้มเหลวนั้นเอง เช้าวันรุ่งขึ้นวันนี้เป็นวันเกิดของพี่เขาก็เลยพาตั้งแต่ไม่ออกไปนั่งรถแล้วก็คุยกันถึงเรื่องการจัดปาร์ตี้ฉลองแต่แล้วเขาก็ได้เห็นเฟรดหุ่นจำลอง

 

ที่ควรยืนอยู่หน้าร้านเช่าวีดีโอกลับมายืนอยู่กลางถนนหน้าอาคารแห่งหนึ่งในบิลอย่างงงเป็นอย่างมากเขาไม่รู้นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นก็ใช้คืนเขาเนี่ยยิงจนพรุนเพราะเขาอยากจะเดินเข้าไปดูเนี่ยก็ได้เหยียบกับดักเข้าซะก่อนมันเป็นกระดาษแบบเดียวกับที่เขาเคยสร้างขึ้นมาเพื่อใช้กับพวกซีกเกอร์เลยจะได้จังหวะที่ล้มลงหัวพระเอกก็ได้ไปกระแทกกับพื้นเขาก็เลยสลบไปกว่าจะฟื้นขึ้นมาเนี่ยมันเป็นเวลาที่เย็นมาก แต่คิดว่ามันจะหายไปจากขอบฟ้าแล้วก็เลยใช้มีดตัดเสื้อผ้าตัวเองมาแต่ก็ซวยซ้ำซวยซ้อนจริงๆแซงเขาได้ข่าวเขาเข้าพอดีเลยต้องค่อยๆคลานกลับไปที่รถได้ตอนนั้นเองเนี่ยเก้อตัวเดิมมันก็โผล่มา

 

มันคือคนที่ทำกับดักนี้ขึ้นมาโดยเลียนแบบให้เห็นเองจากนั้นก็ได้ปล่อยพวกหมาติดเชื้อมาให้จัดการกับพระเอกที่ตอนนี้หมดสภาพไม่สามารถป้องกันตัวเองได้ก็ได้แต่ทางที่รถไม่ติดจะหยิบปืนแต่ไม่ต้องเสียสละตัวเองต้องให้ตัวเองอย่าพลาดท่าโดนกัดเข้าเขารีบหยิบปืนได้แล้วผู้จัดการพวกหมาติดเชื้อทั้งหมดแล้วก็รีบพาแฟนกลับบ้านจะพยายามฉีดเซรุ่มให้กับแฟนช่วงการยับยั้งการกลายพันธุ์ แต่ว่ามันก็ไม่ได้ผลแต่เริ่มอยู่หลายขึ้นและพยายามที่จะจัดประเภทของเราจะต้องจำใจรัดคอตายไม่ตายภายในอ้อมกอดของเขา